Po trzech rozbiorach, ponad dwustu latach niewoli (licząc od 1709, kiedy to rozpoczęła się rosyjska ekspansja i coraz znaczniejsze ograniczanie suwerenności państwa polskiego)
Odrodzenie Niepodległego Państwa Polskiego
11 listopada to dzień
szczególny. Tego dnia 1918 roku Rada Regencyjna przekazała Józefowi
Piłsudskiemu władzę wojskową. W tym dniu nastąpił moment przełomowy w dziejach
całej Europy - zakończyła się I wojna światowa, Niemcy podpisali rozejm w Lasku
Compiegne pod Paryżem.
14 listopada nowym
dekretem Rada Regencyjna postanowiła się rozwiązać i całą władzę w Państwie
przekazała Józefowi Piłsudskiemu, ustanawiając urząd Naczelnika Państwa.
11 listopada na
ulicach wszystkich miast panowała euforia z powodu rodzącej się niepodległości.
Niepodległa Polska odrodziła
się w listopadzie 1918 roku w ciągu zaledwie trzech tygodni.
To niezwykłe tempo zaskoczyło
ówczesnych obserwatorów wydarzeń politycznych w Polsce i Europie. Dzień 11
listopada był oficjalnym Świętem Narodowym Polski w latach 1937-1939. Po
wojnie... dopiero w 1989 roku wrócił do kalendarza
oficjalnych świąt państwowych.
Oto kronika tamtych dni:
5 listopada 1916 - wydanie aktu gwarantującego powstanie Królestwa Polskiego, w
bliżej nieokreślonych jeszcze granicach.
14 stycznia
1917 - rozpoczęcie działalności przez
Tymczasową Radę Stanu.
12 listopada
1917 - przejęcie obowiązków głowy państwa
przez Radę Regencyjną.
7 października
1918 - ogłoszenie niepodległości Polski
przez Radę Regencyjną.
25 października
1918 - powołanie rządu Józefa
Świeżyńskiego.
30 października
1918 - Polska Komisja Likwidacyjna w
Krakowie przejęła władzę w Galicji Zachodniej.
1 listopada
1918 - wybuchły polsko-ukraińskie walki we
Lwowie - Bój o Lwów.
3 listopada
1918 - nastąpiła kapitulacja Austro-Węgier.
z 6 na 7 listopada 1918 – powstał w Lublinie Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej z
Ignacym Daszyńskim na czele.
9 listopada - po abdykacji cesarza Wilhelma II proklamowano w Niemczech
republikę.
10 listopada - powrócił do Warszawy z internowania w Magdeburgu Józef
Piłsudski.
11 listopada - w Compiegne we Francji podpisano zawieszenie broni będące kapitulacją Niemiec i kończące I wojnę światową.
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej (Flaga Polski) – według ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych[1] jest nią prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej i proporcji 8:5, umieszczony na maszcie. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy, za flagę Polski uważany jest wariant z godłem Polski, umieszczonym pośrodku białego pasa.
Barwy Rzeczypospolitej Polskiej stanowią składniki flagi państwowej Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa stanowi, że barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego.
2 maja jest w Polsce oficjalnie obchodzony jako Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej.
We wszystkich kościołach w Polsce odprawiane są msze św. w
intencji Ojczyzny będące świadectwem patriotyzmu i wdzięczności tym, którzy
oddali życie "za niepodległą".
Warczą karabiny i dzwonią
pałasze,
To Piłsudski ruszył w pole, a z
nim wojsko nasze.
Wodzu, wodzu miły, przywódź
świętej sprawie
I każ trąbić trębaczowi, gdy
staniem w Warszawie.
Wisłą pieśń poleci - falami jasnemi,
Że nie będzie już Moskali na
piastowskiej ziemi.
Autorzy: Emil Hliwa oraz Grzesiek
Krzyśków