Symultaniczno-sekwencyjna metoda nauki czytania profesor Jagody Cieszyńskiej

W roku szkolnym 2014/2015 prowadziłam innowację pedagogiczną pt. „Czytam z Jagodą”, której głównym celem było poprawienie techniki czytania wśród uczniów klas pierwszych, którzy przejawiali zaburzenia w obszarach percepcyjno-motorycznych. Projekt zakończył się sukcesem. Uczniowie:

 prawidłowo dokonywali analizy i syntezy wyrazu

 czytali metodą całościową

 rozumieli czytany tekst

 prawidłowo dokonywali analizy i syntezy na materiale poza literowym oraz literowym

 poprawnie dokonywali analizy i syntezy słuchowej

 potrafili zapisać poznane litery i wyrazy

 

Opis metody

Etap I – od samogłosek prymarnych do sylaby otwartej

Najpierw dziecko uczy się samogłosek: A, O, U, E, I, Y, a następnie wprowadza się spółgłoski i tworzy sylaby otwarte. Pierwsze sylaby otwarte muszą naśladować dźwięki np. MU, BE, PA, FU, LU, BU..

Etap II – od sylaby otwartej do pierwszych wyrazów

W drugim etapie tworzy się sylaby otwarte dodając spółgłoski: S, Z, K, G, J, N, z których można tworzyć wyrazy zbudowane z sylab otwartych np. MAMA, TATA, MATA. Następnie należy wprowadzać wyrazy zbudowane z samogłoski i sylaby otwartej np. ULA, OLA.

Etap III – czytanie sylab zamkniętych

Na kolejnym etapie dziecko odczytuje wyrazy zbudowane z sylab zamkniętych np. CUD.

 

Etap IV – czytanie nowych sylab otwartych i zamkniętych

Na tym poziomie do odczytywanie wyrazów zbudowanych z sylab otwartych i zamkniętych wprowadza się głoski: SZ, RZ, CZ, DŻ, CH.

Etap V – samodzielne czytanie tekstów

Tutaj dziecko powinno samodzielnie odczytywać wyrazy. Nauczyciel/Rodzic natomiast wprowadza: CI, SI, ZI, NI oraz samogłoski nosowe Ą, Ę.

 

 

Opracowała: mgr Jolanta Wojtas, nauczyciel terapeuta, oligofrenopedagog

Korzystano z : Cieszyńska J., Kocham czytać

 

Percepcja słuchowa

         Percepcja słuchowa, to umiejętność przetwarzania bodźców słuchowych. Poniżej podane są przykłady prostych ćwiczeń, które pomagają  w usprawnianiu tego obszaru.

1.    Wystukiwanie zapamiętanego rytmu.

2.    Rozpoznawanie dźwięków.

3.    Naśladowanie dźwięków.

4.    Zapamiętywania i odtwarzania sekwencji wyrazów/odgłosów.

5.    Wyodrębnianie informacji z szumu.

6.    Analiza wyrazów.

7.    Synteza sylabowa.

 

 

 

Jolanta Wojtas  nauczyciel terapeuta oligofrenopedagog

 

______________________________

 

Percepcja wzrokowa

Percepcja wzrokowa, to umiejętności interpretowania odbieranych bodźców wzrokowych.  Poniżej podane są przykłady ćwiczeń, które pomagają w usprawnianiu tego obszaru.

1.     Układanie klocków: na wzorze, według wzoru lub z pamięci.

2.     Układanie puzzli i mozaiki.

3.     Dorysowywanie brakujących elementów na obrazku.

4.     Wskazywanie podobieństw i różnic na obrazkach.

5.     Rysowanie zgodnie z ustną instrukcją np. W lewym górnym rogu karki narysuj słońce.

6.     Układanie przedmiotów/obrazków zgodnie z zapamiętaną kolejnością.

 

 

Jolanta Wojtas nauczyciel terapeuta

 oligofrenopedagog

 

______________________________

 

Koordynacja wzrokowo-ruchowa

 

 

Jak rozmawiać z dzieckiem, by nas słuchało i usłyszało?

Rozmowa to podstawa

Rozmowa z dzieckiem to niełatwa sztuka. W jednym momencie może ono nas słuchać, a za chwilę jego uwaga koncentruje się na czymś innym. Zastanawiasz się, dlaczego tak się dzieje? Jest kilka powodów. Może mówisz za dużo, nie poświęcasz stuprocentowej uwagi albo nie robisz tego, co mówisz. Są jednak także sposoby, jak sprawić, by dziecko nas słuchało i rozumiało.

 

Usiądź i poświęć maksimum uwagi

Jeśli twoje dziecko leży, połóż się obok niego. Jeśli siedzi – usiądź. Rozmowa na tym samym poziomie przynosi najlepsze skutki, ponieważ możecie spojrzeć sobie wzajemnie prosto w oczy, a to zapewnia szczerość. Postaraj się też poświęcić dziecku maksimum twojej uwagi. Nie prowadź dyskusji podczas przygotowywania obiadu czy oglądania telewizji. I odłóż telefon. Badania pokazują, że maluchy dokładnie wiedzą, kiedy rodzic jest rozproszony. Aż 62 proc. dzieci w wieku szkolnym twierdzi, że ich rodzice tracą zainteresowanie rozmową, a przyczyną jest zaglądanie w telefon.

Liczy się nastawienie

Jeśli twoje dziecko ma problem, podejdź do niego spokojnie i bez nerwów. Nie krzycz, nie przeklinaj. Krzyk uczy bowiem, że agresja to nic złego. Jednocześnie oznacza brak szacunku, a rozmowa traci na wartości i efektywności – dziecko zamiast otwierać się przed rodzicem, zamyka się.
Jeśli będziesz trzymać nerwy na wodzy, wyrażać się jasno i precyzyjnie, a tym samym pomożesz córce bądź synowi rozwiązać problem, twoje dziecko to doceni. Jeśli za jakiś czas znowu coś będzie nie tak, na pewno pociecha sama do ciebie przyjdzie.

Opanuj się

Dzieci potrafią dać popalić. Szczególnie, gdy przechodzi okres buntu i łatwo wpadają w złość. Dlatego musisz być opanowany, by rozmowa nie przerodziła się w kłótnię. Im spokojniejszy jesteś ty, tym mniej nerwów będzie musiało przeżyć twoje dziecko i tym szybciej się uspokoi. A kiedy już to nastąpi – postaraj się nie mówić za dużo. Jasne – wyjaśnijcie sobie problem, ale warto również wiedzieć, że małe dzieci szybko tracą cierpliwość, jeśli za dużo mówimy, i łatwo się rozpraszają. Dlatego bądź opanowany i mów w prosty sposób.

 

 

Zróbcie coś razem

Często bywa tak, że dzieci przejawiają chęć rozmowy podczas wspólnie wykonywanych czynności. Zachęć je więc, by pomogło ci umyć okno, posortować pranie czy przygotować kolację – okazja do rozmowy gwarantowana. Jak wykazały badania psychologów, regularne posiłki spożywane w gronie rodziny mają dla dzieci niemalże terapeutyczną moc. Poprawiają zdrowie, uczą odpowiedniego odżywiania, dziecko staje się pewniejsze siebie, jego emocje stabilniejsze, a wyniki w nauce – lepsze.
Ważny jest jednak jeszcze jeden aspekt. Rozmawiajmy, a nie przeprowadzajmy wywiad. Odpowiadajmy na pytania, dopytujmy, reagujmy. Dziecko to doceni.

Zwróć uwagę na emocje dziecka

Jeśli twoja pociecha mówi, że nie lubi czytać "Dzieci z Bullerbyn", zaakceptuj to, mimo że może ty tę książkę uwielbiasz. Jeśli powiesz: „Ależ oczywiście, że lubisz”, całkowicie zaprzeczysz emocjom kilkulatka. A to często prowadzi do rozzłoszczenia się i zakończenia rozmowy. Dziecko łatwo może bowiem stwierdzić, że rodzic go nie słucha.
Ważne też, by dziecku nie przerywać, ale postarać się wysłuchać jego wypowiedzi do końca, nawet jeśli jest nieskładna, a maluch się „zacina”.

Źródło: https://parenting.pl/6-rad-jak-rozmawiac-z-dzieckiem-by-nas-sluchalo

 

 

 

 

 

 

_________________________________

 

 

 

 

 ________________________________________________________________________________________

Rok szkolny 2017/2018

 

1 2 3 4 5

 

 

 

 

Rok szkolny 2016/2017

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

1